Μήπως δεν αφιερώνετε αρκετό χρόνο σε σας;

Μερικά σημάδια που μας ειδοποιούν ότι μάλλον δεν περνάμε όσο χρόνο θα έπρεπε με τον εαυτό μας

Η καθημερινότητα όλων είναι πολύ σύνθετη και τόσο γρήγορη που ορισμένες φορές έχουμε την αίσθηση ότι τρέχουμε για να την προλάβουμε. Προσπαθώντας να εκπληρώσουμε κάθε μας υποχρέωση, μπορεί, δίχως καν να το καταλάβουμε, να μπούμε στον «αυτόματο πιλότο», με αποτέλεσμα να κάνουμε μηχανικές πια κινήσεις, δίχως να βρίσκουμε χρόνο για άλλες ασχολίες ή και για να ξεκουραστούμε. Το ζήτημα της ξεκούρασης, με την σειρά του, είναι ιδιαίτερα σύνθετο, καθώς χρειαζόμαστε τον ύπνο για να μας «γεμίσει» ενέργεια, ταυτόχρονα όμως χρειαζόμαστε και ψυχική ξεκούραση. Όταν δεν δίνετε τον απαραίτητο χρόνο στον εαυτό σας, προκειμένου να χαλαρώσετε και να γεμίσετε τις «μπαταρίες» σας, να αποφορτιστείτε από την ένταση της ημέρας, κάνοντας πράγματα που όντως σας γεμίζουν, τότε είναι πολύ πιθανόν να αμελήσετε την ψυχική σας χαλάρωση και να οδηγηθείτε τελικά στο ψυχικό burnout.

Δεν βρίσκετε τίποτα διασκεδαστικό

Ένα από τα πρώτα σημάδια που θα σας προειδοποιήσουν, έχει να κάνει με τη διασκέδαση. Αν παρατηρήσετε ότι δεν βρίσκετε πλέον, όχι μόνο τις αγαπημένες σας αλλά καμία δραστηριότητα διασκεδαστική, τότε είναι πολύ πιθανό να χρειάζεστε χρόνο προκειμένου να ξεκουραστείτε και να κάνετε πράγματα που θα σας γεμίσουν με θετική ενέργεια. Όταν λοιπόν, νιώσετε ότι συμβαίνει κάτι τέτοιο, δοκιμάστε να αφιερώσετε λίγο χρόνο στον εαυτό σας, διαβάζοντας το αγαπημένο σας βιβλίο ή βλέποντας την αγαπημένη σας σειρά.

Τρώτε τα «συναισθήματά» σας

Δεν είναι λίγοι οι άνθρωποι, που όταν νιώσουν έντονο άγχος ή ανησυχία θα στραφούν στα γνωστά comfort foods. Αν λοιπόν, παρατηρήσετε ότι η όρεξή σας για θερμιδικά φαγητά αυξάνεται απότομα, τότε ίσως να ήταν καλό να κάνετε ένα βήμα πίσω προκειμένου να δείτε την κατάσταση από απόσταση. Για να διαχειριστείτε το άγχος σας ενώ ταυτόχρονα περιορίζετε το συναισθηματικό φαγητό, κάντε αρχικά ένα έλεγχο πραγματικότητας, αξιολογώντας ρεαλιστικά κατά πόσο μπορεί να σας επηρεάσει ένα ατυχές συμβάν ή αλλαγή. Επιπλέον, πριν ανοίξετε το ψυγείο, αναρωτηθείτε αν πραγματικά πεινάτε, καθώς μπορεί να διψάτε ή απλώς να βαριέστε. Στα πλαίσια διαχείρισης του άγχους, δοκιμάστε να ζητήσετε βοήθεια από τα αγαπημένα σας πρόσωπα. Ακόμα και μια απλή κουβέντα ή μια μικρή βοήθεια με τα ψώνια της εβδομάδας μπορεί να έχει μεγάλο αντίκτυπο σε όλα όσα νιώθετε.

Συνέχεια ανάγνωσης «Μήπως δεν αφιερώνετε αρκετό χρόνο σε σας;»

Έρευνα: η αποφυγή του ήλιου είναι τόσο επικίνδυνη όσο και το τσιγάρο

Μήπως τελικά η έκθεση στον ήλιο κάνει περισσότερο καλό απ’ ό,τι πιστεύαμε;

beach sea water sand ocean horizon person girl woman summer vacation sunbathing hat blue bikini relaxing sunny relaxation yoga caribbean tanning sunbathe sun tanning

Οι γυναίκες που κάνουν ηλιοθεραπεία ζουν περισσότερα χρόνια, σε σύγκριση με όσες αποφεύγουν την έκθεση στον ήλιο, ενώ η αποφυγή του ήλιου μπορεί να είναι εξίσου επιβλαβής με το κάπνισμα, σύμφωνα με μία νέα έρευνα που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό “Journal of Internal Medicine”.

Ερευνητές από το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Karolinska της Σουηδίας και το Πανεπιστήμιο Lund εξέτασαν για 20 ολόκληρα χρόνια 29.518 γυναίκες από τη Σουηδία, ηλικίας 25 έως 64 ετών, χωρίς ιστορικό κακοήθειας.  

Προς μεγάλη τους έκπληξη, από τα ευρήματα της μελέτης φάνηκε ότι οι γυναίκες που απέφευγαν τον ήλιο έζησαν από 0,6 έως 2,1 χρόνια λιγότερο από γυναίκες που έκαναν συχνά ηλιοθεραπεία. Επίσης διαπίστωσαν ότι οι γυναίκες που εκτίθονταν στην ηλιακή ακτινοβολία είχαν χαμηλότερο κίνδυνο για καρδιαγγειακή νόσο και άλλες ασθένειες όπως ο διαβήτης, η σκλήρυνση κατά πλάκας, και οι πνευμονικές παθήσεις, συγκριτικά με εκείνες που απέφευγαν τον ήλιο.

Το πιο εντυπωσιακό στοιχείο της έρευνας ήταν ότι τα οφέλη της έκθεσης στην ηλιακή ακτινοβολία ήταν ολοένα και μεγαλύτερα, όσο αυξάνονταν οι ώρες έκθεσης στον ήλιο.

Οι ερευνητές αναγνωρίζουν ότι το αυξημένο προσδόκιμο ζωής για άτομα που κάνουν ηλιοθεραπεία μοιάζει παράδοξο με βάση των δεδομένων που έχουμε ότι η έκθεση στον ήλιο αυξάνει τον κίνδυνο για καρκίνο του δέρματος. “Βρήκαμε πράγματι έναν αυξημένο κίνδυνο για τον καρκίνο του δέρματος. Παρόλα αυτά, οι καρκίνοι του δέρματος που προέκυψαν σε όσους εκτίθονταν στον ήλιο είχαν καλύτερη πρόγνωση,” δήλωσε ο Dr. Linqvist.  

Συνέχεια ανάγνωσης «Έρευνα: η αποφυγή του ήλιου είναι τόσο επικίνδυνη όσο και το τσιγάρο»

Tip ημέρας: Σταματάμε να ανησυχούμε για το τι σκέφτονται οι άλλοι για εμάς

Είναι βράδυ και είστε ξαπλωμένοι στο κρεβάτι, αλλά αντί να κοιμάστε πιάνετε τον εαυτό σας να ανησυχεί για τη γνώμη που έχουν οι άλλοι για εσάς. Το μυαλό σας γυρίζει στους φίλους, στους συγγενείς μέχρι και στη δουλειά. Σκέφτεστε την πιθανή κριτική που μπορεί να σας έχουν κάνει οι γνωστοί σας και οι συνάδελφοι σας, ενώ αναρωτιέστε μήπως κάτι δεν κάνατε καλά.  Πραγματικά όμως πρέπει να σταματήσετε να ανησυχείτε για το τι σκέφτονται οι άλλοι για εσάς.  Αν και θα χρειαστεί αρκετή δουλειά για να εξαλειφθεί η ανάγκη σας για έγκριση, ωστόσο οι παρακάτω συμβουλές μπορεί να σας βοηθήσουν:

Friendship Fun Backlighting - Free photo on Pixabay

Αναγνωρίστε ότι είναι ανθρώπινο χαρακτηριστικό.

Είμαστε άνθρωποι και όλοι μοιραζόμαστε την έμφυτη επιθυμία να δημιουργήσουμε μια σχέση με τους άλλους. Η έγκριση μας κάνει να νιώθουμε καλά, νιώθουμε ένα αίσθημα ευφορίας χάρη στις ορμόνες της ευτυχίας, όπως η ενδορφίνη, η ντοπαμίνη και η σεροτονίνη. Η κατανόηση ότι η επιθυμία για έγκριση είναι κάτι έμφυτο στον άνθρωπο, βοηθά πολύ. Από την άλλη, η απόρριψη σημαίνει αποκλεισμό και επομένως προκαλεί φόβο. Η κοινωνική απόρριψη ενεργοποιεί πολλές από τις ίδιες περιοχές του εγκεφάλου, που εμπλέκονται στην αντίληψη του σωματικού πόνου. Αυτό σίγουρα βοηθά να εξηγήσουμε γιατί η αποδοκιμασία μας βλάπτει συναισθηματικά και βαθιά. 

Μειώστε τις ώρες που περνάτε στο διαδίκτυο.

Εάν κάθε φορά που δημοσιεύετε μια φωτογραφία στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, έχετε άγχος για το πόσα likes θα πάρετε, τότε υπάρχει πρόβλημα.  Η εξάρτηση από το like και το retweet σε κοινωνικές πλατφόρμες όπως το Facebook, το Instagram και το Twitter, είναι σαν να παίζετε κουλοχέρη που σας λέει αν οι άνθρωποι σας αγαπούν ή όχι. Κάντε ένα διάλειμμα από το διαδίκτυο και προσπαθήστε να ορίσετε ακριβή όρια για τον χρόνο που περνάτε μπροστά από την οθόνη. 

Μάθετε από πού προέρχεται η επιθυμία σας για έγκριση.

Ο καθένας μας είναι διαφορετικός και η ανάγκη μας για έγκριση και επιβεβαίωση μπορεί να εκδηλωθεί με πολύ διαφορετικούς τρόπους. Να είστε ειλικρινείς με τον εαυτό σας και να του κάνετε την εξής ερώτηση: Από πού προέρχεται η επιθυμία μου για έγκριση; Ίσως θα πρέπει να ανατρέξετε στο παρελθόν, για να μάθετε κάτι που δεν είναι πάντα ευχάριστο. Η αναζήτηση έγκρισης είναι συχνά μια στρατηγική για την αντιμετώπιση του άγχους που προκύπτει από την παιδική ηλικία. 

Συνέχεια ανάγνωσης «Tip ημέρας: Σταματάμε να ανησυχούμε για το τι σκέφτονται οι άλλοι για εμάς»

Τα υπέροχα μαθήματα ζωής που μας προσφέρει ο χορός

της Β. Παπαγιαννάκη

Τα περισσότερα χρόνια μου τα έχω περάσει μέσα σε αίθουσες χορού, και καθώς μεγάλωνα μέσα σε αυτές άρχισα να συνειδητοποιώ την τεράστια θεραπευτική επίδραση που έχει ο χορός. Ο χορός είναι αλήθεια πως θεραπεύει!

γιατί ο χορός είναι ζωή!

Με απλότητα, απαλά, σε φέρνει σε επαφή με τον κόσμο που κρύβεις μέσα σου και χωρίς να χρειάζεται καμία λέξη να πεις σου φανερώνει τις πιο μεγάλες και βαθιές αλήθειες για τον εαυτό σου. Είναι τόσα πολλά εκείνα που μπορεί να σε μάθει για την ίδια την ζωή που θα ήταν δύσκολο να αποτυπωθούν όλα μαζί:

Στον χορό μπορεί να είσαι εσύ αυτός που ξεκινά την κίνηση δίνοντας την κατεύθυνση που επιθυμείς αλλά στην συνέχεια πρέπει να αφεθείς στην δύναμη που έχει η ροή της κίνησης να σε οδηγήσει. Στην ζωή ισχύει το ίδιο, γι’ αυτό και δεν μπορείς, και δεν πρέπει, να μπλοκάρεις την ροή της ζωής σου. Μα κι αν ακόμη το προσπαθήσεις θα διαπιστώσεις σύντομα πως είναι μάταιο.

Όταν κάνεις ένα λάθος βήμα στο χορό δεν μπορείς να πας πίσω και να το αλλάξεις. Μπορείς, μόνο, να προσαρμόσεις το βήμα σου στο παρόν και να διορθώσεις την ‘προβληματική’ κατάσταση που δημιούργησες ώστε να αποφύγεις να χαλάσεις ολόκληρη την χορογραφία. Με τον ίδιο τρόπο όταν κάνουμε λάθη στην ζωή μας, μεγάλα ή μικρά, σημασία έχει να κατανοήσουμε πως το παρελθόν δεν μπορούμε να το αλλάξουμε. Έχει ήδη φύγει σαν χρόνος. Μπορούμε μόνο στο παρόν να κοιτάξουμε, προσαρμόζοντας τα βήματά μας με σκοπό να διορθώσουμε το λάθος που έγινε.

Είναι αλήθεια πως στον χορό, συχνά, υπάρχουν στιγμές που μοιάζουν με παύσεις αλλά η κίνηση ποτέ στ’αλήθεια δεν σταματά. Υπάρχει πάντοτε μια σιωπηλή αέναη κίνηση στην χορογραφία έστω κι αν δεν φαίνεται στο γυμνό μάτι του θεατή, κι είναι αυτή που ουσιαστικά θα οδηγήσει τον χορευτή στο επόμενο βήμα του. Στην χορογραφία της ζωής μας λοιπόν, όταν περνάμε περιόδους φαινομενικής στασιμότητας και αδράνειας, υπάρχει πάντα μια κίνηση που βράζει μέσα μας. Είναι αυτή που μας προετοιμάζει, δίνοντας μια αθόρυβη ώθηση, για το επόμενο κεφάλαιο της ζωής μας, ώσπου να είμαστε αρκετά έτοιμοι να την αφουγκραστούμε και να προχωρήσουμε παρακάτω ακολουθώντας την αλλαγή.

Η κίνηση στον χορό, σε κάθε είδος, εναλλάσσεται εμπλουτίζοντας με διαφορετικές ποιότητες την χορογραφία δίχως να μας εγκλωβίζει σε μια μονάχα ενέργεια. Αντίστοιχα, η ζωή μας δεν κρατά ποτέ την ίδια ταχύτητα και τον ίδιο ρυθμό εξέλιξης, υπάρχουν συνεχώς εναλλαγές στον τρόπο με τον οποίο κινείται.

Όπως το ίδιο συμβαίνει και με τα συναισθήματά μας, δεν έχουν ποτέ ένα μόνο χρώμα. Είμαστε πολύχρωμοι, ακριβώς όπως και η ζωή, κι όχι μονοδιάστατοι. Ακριβώς σε αυτήν την πολυχρωμία είναι που βρίσκεται η μαγεία.

Μια χορογραφία όταν θέλεις να την μάθεις πρέπει να την σπάσεις σε κομμάτια, ξεκινώντας την από την αρχή -βήμα βήμα- και συνδέοντας στο τέλος όλα τα κομμάτια της μαζί. Είναι αδύνατον να φτάσεις στο τελευταίο βήμα της αν δεν έχεις πρώτα μάθει όλα τα προηγούμενα. Συμβαίνει το ίδιο και στην ζωή μας σε όλες εκείνες τις περιπτώσεις που θέλουμε κάπου να φτάσουμε. Ποτέ δεν φτάνεις από την αρχή στο τελευταίο κομμάτι του δρόμου της επιθυμίας σου. Χρειάζεται να περπατήσεις, από το ξεκίνημα, ολόκληρο τον δρόμο – βήμα βήμα – μέχρι να είσαι έτοιμος να φτάσεις στο τελευταίο, στο τέλος του δρόμου.

Συνέχεια ανάγνωσης «Τα υπέροχα μαθήματα ζωής που μας προσφέρει ο χορός»

Η «μέθοδος της γκρι πέτρας» για να μη σας επηρεάζουν οι τοξικοί άνθρωποι

Οι τοξικοί άνθρωποι ζουν ανάμεσά μας, ζώντας το δράμα τους. Μπορεί να μην αναγνωρίζονται με την πρώτη ματιά, αλλά όταν κάτσετε και συζητήσετε μαζί τους, εύκολα τους αντιλαμβάνεστε.

Είναι εκείνοι που στο «άσπρο» σας θα δουν μια μαύρη κηλίδα και θα σας την υπογραμμίσουν, «ρουφώντας» όλη τη θετική σας ενέργεια και αυτοεκτίμηση. Οι περισσότεροι απομακρύνουν τέτοιους ανθρώπους από τη ζωή τους, ενώ άλλοι προσπαθούν να έχουν τυπικές σχέσεις μαζί τους. Τι γίνεται, λοιπόν, όταν χρειαστεί να κάτσετε στο ίδιο τραπέζι με έναν τοξικό άνθρωπο;

Ενας εύκολος τρόπος που μπορείτε να εφαρμόσετε για να μην γεμίσετε με την αρνητικότητά τους είναι να ακολουθήσετε τη μέθοδο της «γκρι πέτρας». Η ψυχολόγος Ναντίν βαν ντερ Λίντεν, μέσα από το μπλογκ της, υποστηρίζει ότι η «γκρι πέτρα» είναι ένα εργαλείο που εμποδίζει τους τοξικούς ανθρώπους να κλιμακώσουν μια κατάσταση, να σας αγχώσουν και να σας εκνευρίσουν (αυτά τα τρία τα κάνουν πολύ επιτυχημένα!). Το όνομα δεν είναι τυχαίο καθώς το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να είστε βαρετοί και να μην δείχνετε ενδιαφέρον. Με αυτόν τον τρόπο αποθαρρύνετε τον τοξικό άνθρωπο να σας χειραγωγήσει, που είναι και ο βασικός του στόχος. Πώς γίνεται; Κατά τη διάρκεια της αλληλεπίδρασης με ένα τοξικό άτομο, μιλήστε με ουδέτερη φωνή, επιλέξτε βαρετά θέματα και δώστε σύντομες και γενικές απαντήσεις. Μην του πείτε για την προαγωγή σας, τα νέα ρούχα που πήρατε ή την επέμβαση που έκανε η μητέρα σας. Όταν τα θέματα είναι γενικά, ο τοξικός άνθρωπος δεν ζει το δράμα του και δεν έχει τίποτα να σχολιάσει για να σας μιζεριάσει.

Συνέχεια ανάγνωσης «Η «μέθοδος της γκρι πέτρας» για να μη σας επηρεάζουν οι τοξικοί άνθρωποι»